Službenici Generalne konferencije i njenih divizija  istakli su i ključnu ulogu koju žene imaju u crkvi.

Službenici Generalne konferencije i njenih divizija reafirmisali su važnu ulogu žena u životu Adventističke crkve i apelovali na crkvene entitete da poštuju skorašnju odluku koja je donesena na zasedanju Generalne konferencije kako bi izbegli podele u Crkvi.

G.T. Ng, izvršni sekretar Adventističke svetske crkve, pročitao je tokom prvog dana ovogodišnjeg zasedanja odbora Generalne konferencije pred okupljenim službenicima i vernicima, dokument koji se sastoji od šest paragrafa. Đakoni su podelili kopije ovog dokumenta prisutnima.

“Mi apelujemo na sve crkvene entitete da poštuju odluku koju je donelo svetsko telo (Generalna konferencija) u zasedanju, jer bilo kakvo jednostrano i nezavisno delovanje nasuprot izglasanom stavu utire put ka rascepu i fragmetaciji“ piše u dokumentu. ”Mi podstičemo sve entitete da rade zajedno sa administracijom divizija u obezbeđivanju da sve akcije budu u harmoniji sa izglasanim pravilom kako bi negovali jedinstvo svetske Crkve i našu misiju koju nam je Nebo poverilo.”

Tokom zasedanja Generalne konferencije u San Antoniju u Teksasu, 8. jula, odbijen je predlog da se dozvoli da svaka divizija Crkve donosi odluku za sebe da li će ili ne rukopolagati žene za službu na svojoj teritoriji.

Nijedna od 13 crkvenih divizija ne rukopolaže žene pastore. Međutim, tri unije su rukopoložile žene pastore pre ove odluke, a druge dve unije su odlučile da prestanu rukopolagati pastore muškarce kako bi pokazali solidarnost sa ženama nakon donesene odluke o odbijanju predloga.

Po Crkvenom pravilniku samo muškarci mogu biti rukopoloženi kao pastori, dok žene služe kao opunomoćeni propovednici. Osoba ne mora da bude rukopoložena da bi vodila crkvenu zajednicu.

Potpisnici dokumenta su izrazili zahvalnost članovima crkve i entitetima koji su prihvatili odluku donesenu u San Antoniju.

“Postoje vremena na putovanju vere kada posvećeni hrišćani mogu imati poteškoća (Djela 6,15)” piše u dokumentu.”U ovakvim slučajevima potrebno je uzajamno poštovanje, pažljivo slušanje, osećajno razumevanje i potčinjavanje vođstvu Svetoga Duhu ka jedinstvu (Efescima 4,31.32) Ovo je sigurno tačno u odnosu na odluku donesenu 8. Jula 2015. godine na zasedanju Generalne konferencije u San Antoniju po pitanju rukopoloženja. Prepoznajući naše razlike mi izražavamo zahvalnost vernicima i crkvenim entitetima za njihovo prihvatanje odluke Crkve.”

Dokument podvlači da ova odluka nije izmenila “shvatanje Crkve po pitanju uloge žena u životu, misiji i praksi Crkve kako je to izraženo u Crkvenom pravilniku i dato u kratkim crtama u Pravilnicima o radu Generalne konferencije i njenih divizija.”

“Pobožne, Duhom ispunjene žene moćno svedoče o Hristu i Sveti Duh ih koristi kako bi doprinele napretku Njegovog carstva” piše u dokumentu. “Mi ponovo potvrđujemo da Sveti Duh udeljuje darove svim vernicima i da žene igraju važnu ulogu u životu Crkve (Joilo 2,28; 1. Korinćanima 12,11.18). Njihova posvećenost, darovitost i talenti su blagoslov za telo Hristovo.”

Dokument podvlači da je odluka donesena na zasedanju Generalne konferencije “slaganje koje je telo Hristovo donelo zajednički” i treba biti poštovano od strane svih crkvenih entiteta.

“U svetlu hitnosti našeg vremena i ubrzanog ispunjavanja Biblijskih proročanstava, mi pozivamo sve crkvene entitete i vernike da nam se pridruže u posvećivanju hristolikim odnosima, uzajamnom poštovanju, vernosti Pismu i jednomislenom usredsređivanju na završavanje proročke misije koju je On poverio Adventističkoj crkvi” naglašava se u ovom dokumentu.

“Mi posvećujemo sebe globalnom jedinstvu radi globalne misije propovedanja trostruke anđeoske vesti večnog jevanđelja kako bi pripremili ljude za Isusov dolazak. (Otkrivenje 14,6-12)”

Predsednik Generalne konferencije, pastor Ted Vilson, rekao je da je dokument jednoglasno odobren od strane službenika Generalne konferencije i njenih divizija.

“Ovo je apel koji upućujemo vama…i crkvi na globalnom nivou “ rekao je Vilson nakon što je Ng završio čitanje dokumenta.

“Mi smo jedna crkva, jedno telo” rekao je on. “Mi imamo dosta razlika, ali smo jedna crkva sa jednom misijom.”

The post Vođe crkve apeluju na crkvene entitete da poštuju odluku o rukopoloženju first appeared on Hrišćanska adventistička crkva.

Dve žene pastori, posvećene vođenju drugih ka Isusu, pomažu Adventističkoj crkvi na Kubi da proširi svoj uticaj.

Gilma Karbonel, stara 44 godine, vodi najveću Adventističku crkvu na Kubi u Gvantanamo centralnoj adventističkoj crkvi u Gvantanamu. Ona se brine o zajednici koja broji više od 1000 vernika koji ispunjavaju crkvu svake Subote.

Karbonelova služi kao pastor ove crkve skoro pet godina i nadgleda četiri regiona, dva rukopoložena, dva opunomoćena pastora i jednog biblijskog radnika. Tokom njene službe u ovoj centralnoj crkvi u Gvantanamu organizovane su četiri crkve i dve grupe vernika.

Karbonelova je poslužila u širenju crkve na prostoru istočne Kube, kaže pastor Izrael Leito, predsednik Inter-američke divizije Adventističke crkve koja uključuje i Kubu. Pastor Leito je ovog meseca posetio ovo ostrvo kako bi vodio zvanično menjanje statusa Alto Orijente misije u Alto Orijente oblast.

Pastor Leito je pohvalio Gilmu Karbonel i rad drugih pastora i vernika crkve koji su pomogli da ova oblast dosegne broj od 7078 krštenih vernika.

“Veštine koje poseduje i sposobnosti za vođstvo kvalifikovali su Gilmu Karbonel za ovako važnu službu u celoj Kubanskoj uniji”, rekao je Leito.

Karbonelova i drugi ženski pastori u Inter američkoj diviziji nisu rukopoloženi, u skladu sa pravilnikom Adventističke crkve na globalnom nivou. Bez obzira na to, divizija ne vidi nedostatak rukopoloženja kao ograničenje za službu i ima veliki broj muškaraca pastora koji takođe nisu rukopoloženi.

“Ja volim da podučavam biblijske doktrine, biblijska proročanstva i da obučavam vođe”, kaže Gilma Karbonel koja ima diplomu iz marksističke filozofije i obrazovanja i predavala je na državnom univerzitetu pre nego što je krštena 1995. godine.

Ona povezuje rast crkve u njenom okrugu sa fokusom na obrazovanju, doktrinalnim podučavanjima, podučavanjem službenika pojedinih crkvenih odeljenja i osnivanju novih crkava.

Nakon što se pridružila Crkvi i služila kao starešina crkve, osetila je poziv u službu propovednika jevanđelja i studirala na adventističkom fakultetu u Havani. Ubrzo nakon toga, služila je kao pastor u jednoj od crkava u Gvantanamu da bi nakon toga služila u Centralnoj crkvi.

“Postoji toliko različitih potreba u različitim zajednicama u kojima služim, ali se trudimo da fokusiramo naše vernike na koncept misije i na to da smo mi pokret, kao i da kontinualno podučavamo vernike i posetioce o Hristu.” rekla je Karbonelova.

Vođe crkve na ostrvu govore veoma srdačno o njenom uticaju na ovaj region.

“Otkada je sestra Gilma došla u Gvantanamo, crkva doživljava probuđenje,” kaže Eduardo Rodrigez, blagajnik Alto Orijente oblasti. “Njen rad kao Božje sluškinje je ovde bio ogroman i rezultati govore sami za sebe.”

Gilma sanja o doktorskim studijama i o obučavanju mladih propovednika. Leito kaže da divizija razmatra mogućnost da joj pomogne kako bi ostvarila taj san.

Detalj sa bogosluženja u Centralnoj crkvi u Gvantanamu

U međuvremenu, Argelia Linares, koja ima 78 godina, živi svoj životni san radeći kao biblijski radnik. Njeno pastorsko vođstvo dovelo je mnoštvo ljudi u Crkvu. Ona je odigrala ključnu ulogu u dosezanju grada Kaimanera u koji nijedan drugi adventista nije mogao da uđe.

U toku proteklih 10 godina Linaresova je služila u maloj adventističkoj zajednici u Kaimaneru, gradu koji je najbliži američkoj vojnoj bazi u Gvanatanamo zalivu.

“Godinama je dobijala specijalnu propusnicu koja joj je omogućavala da periodično ulazi u grad i služi crkvenoj zajednici u njemu,” objašnjava pastor Leito, koji je razgovarao sa Linares o njenom radu.

Linares, poznatija stanovnicima grada kao sestra Jeje, obaveštrena je da joj više nije potrebna propusnica i da može slobodno da ulazi i služi crkvenoj zajednici.

Linares koja ima najduži radni staž među crkvenim službenicima na Kubi, rekla je pastoru Leitu da je širenje jevanđelja njena strast. Ona je studirala pedesetih godina prošlog veka na adventističkom koledžu dok se on nalazio u Santa Klari na Kubi.

“Mi smo zahvalni biblijskim radnicima kao što je Linares koji su posvetili celi svoj život propovedanju jevanđelja.” rekao je Leito.

Njena verna služba je obezbedila postojanje i rast zajednice u Kaimanereu. Zajednica je brojala desetine vernika ali se broj smanjio na deset vernika radi velikog iseljavanja iz te oblasti.

Međutim, Adventistička crkva je narasla širom Kube tokom poslednjih godina.

“Crkva na Kubi je veoma jaka”, rekao je Leito, “Vlada dozvoljava crkvi da funkcioniše sa mnogo više slobode nego u prošlosti i mi smo zahvali zbog toga. Bog nastavlja da blagoslilja svoju Crkvu, naše posvećene vođe i aktivne vernike Crkve koji daju sve kako bi ostvarili misiju Crkve.”

Adventistička crkva na Kubi ima više od 32 000 vernika koji se okupljaju u 458 crkava i zajednica. Crkva se brine o radu četiri oblasti na ovom ostrvu.

The post Gilma Karbonel vodi najveću Adventističku crkvu na Kubi; Argelia Linares je biblijski radnik sa najdužim radnim stažom na Kubi first appeared on Hrišćanska adventistička crkva.

Potpredsednici Generalne konferencije Džefri Mbvana i Artur Štele, rukovode sastankom Odbora za istraživanje teologije rukopoloženja u Lintikum Hejtsu, Merilend,
od 22-24. jula 2013. godine.

Članovi Odbora za istraživanje teologije rukopoloženja zaokružili su tri dana sastanaka prezentacijama raznih tački gledišta povodom pitanja rukopoloženja žena, što je kontroverzna tema za Hrišćansku adventističku crkvu (Crkvu adventista sedmog dana) širom sveta.

Oni koji podržavaju rukopoloženje žena i oni koji se protive ovoj praksi dobili su podjednaku količinu vremena i priliku da od 21 – 24. jula iznesu biblijske dokaze koji podržavaju njihove stavove, kao i citate Elen G. Vajt, za koju Adventisti veruju da je imala i primenjivala biblijski dar proroštva za vreme od preko 70 godina javne službe.

„Mi smo došli do tačke kada su dve grupe iznele hermeneutičke teme, principe. Ilustrovali su to, izneli sve činjenice, sva otkrića, ono što su pronašli za oba stava,“ rekao je predsedavajući TOSC-a (Odbora za proučavanje teologije rukopoloženja) Artur Štele, potpredsednik svetske crkve i direktor Biblijskog istraživačkog instituta Generalne konferencije. „Prezentacije su u štampanom obliku a i saslušali smo ih. Nadamo se da će se one za nekoliko dana naći na internetu za sve koji bi želeli da ih prouče i istraže,“ dodao je on. Dokumenti će biti objavljeni na internet strani Crkve adventista sedmog dana (http://bit.ly/16rPvHq). Štele je dodao da je „sledeći korak,“ prema onome što je prezentovano, da pokušamo da pronađemo zajedničko tlo, da vidimo da li stvarno možemo da dođemo do jedinstvenog stava“ o temi rukopoloženja. Ako to ne može da se uradi, rekao je on, „onda ćemo morati da pripremimo dva različita izveštaja i usmerimo se na rešenja koja možemo da predložimo.“

Zaključio je: „Videli smo dobar duh, koji je bio veliki blagoslov. Obe grupe, mada imaju različite stavove, stvarno su pokazale međusobno poštovanje i atmosfera je bila veoma prijateljska, veoma otvorena.“

Među papirima koji su prezentovani za vreme julskih sastanaka TOSC-a nalazi se i istorijski zbir rukopoloženja žena u „pravilniku i običajima Adventista sedmog dana,“ koji je izneo crkveni arhivar Dejvid Trim. Ukupno 17 radova prezentovano je tokom tri dana.

U radu o hermeneutičkim principima, Jirži Moskala, novopostavljeni dekan Teološkog seminara na Endrus univerzitetu Adventističke crkve, rekao je delegatima da u Bibliji ne postoji ni jedna rečenica koja zapoveda: „Rukopoložite žene za službu!“ Niti, istakao je on, postoji ona koja nalaže, „Nemojte rukopoložiti žene za službu!“

Moskala je zaključio, „Nema teoloških smetnji“ za rukopoloženje žena. „Sasvim suprotno, biblijsko-teološka analiza ističe da u konačnom cilju, Božji Duh ruši sve prepreke između različitih grupa u crkvi, i slobodno daje svoje duhovne darove svima, uključujući i žene, kako bi ostvari misiju na koju je Bog pozvao sve nas.“

Zauzimajući suprotni stav, Džerard Damstig, pomoćni profesor crkvene istorije na Teološkom fakultetu Adventističke crkve, citirao je Veslijsko-Metodističke prethodnike Adventizma, kao i rane crkvene oce i protestantske reformatore koji su se protivili rukopoloženju žena: „Ako gledamo kao adventistički pioniri na uključenost žena u misiju crkve,“ rekao je on, „zapažamo da je njihov položaj veoma sličan položaju kod Veslija i Metodizma. Ovi pioniri snažno su ohrabrivali učestvovanje žena, izuzev vodećih dužnosti starešina i propovednika.“

Adventistički pastor Stiven Bor, takođe se zalažući protiv rukopoloženja žena, rekao je da je uloga Elen Vajt bila da „bude odvojena od Boga da bude prorok, a ne starešina/nadzornik. Reći da je Elen Vajt, zato što je bila prorok, imala pravo da bude starešina ili pastor bilo bi isto kao da kažemo da ja, zato što sam starešina, imam pravo da budem prorok! Zaključak jednostavno ne sledi premisu!“

Ričard Dejvidson, profesor Starog zaveta na Endrus univerzitetu, usmerio je pažnju odbora u sred debate na biblijski tekst: „U savremenoj diskusiji o tome da li žene treba da budu rukopoložene kao pastori, osnovni odlomak i za one koji se zalažu i za one koji se protive rukopoloženju žena je 1.Mojsijeva 1-3.“ Dejvidson je istakao uloge date Adamu i Evi: „… Prema 1.Mojsijevoj 1,27.28, i čovek i žena su bili jednako blagosloveni. Trebalo je da oboje podjednako dele dužnosti razmnožavanja kako bi napunili zemlju. Oboje je trebalo da pokore zemlju. Oboje su dobili istu vlast zajedničkog upravljanja nad Božjim ostalim stvorenjima.“

Ilustrujući veoma drugačije tumačenje istog biblijskog teksta, Pol S. Ratsara, predsednik Južne Afričko-Indijske okeanske divizije i Danijel K. Bedijako iz Veli Vju Univerziteta, institucije Adventističke crkve u Gani, tvrdili su:: „Bog je stvorio čoveka i ženu kao jednake i sa različitim ulogama. U crkvi, muškarci treba da vode.“ Oni su tvrdili da ako se dozvoli rukopoloženje žena, bilo globalno ili na regionalnoj osnovi, raspašće se uticaj crkve i teološko jedinstvo. „Odluka da se rukopoložene žene kao pastori može da se donese samo izvan okvira Svetog Pisma,“ zaključili su.

Dodatne prezentacije poredile su biblijske koncepte autoriteta sa modelima baziranim na „elitizmu“ i „hijerarhiji“ i istraživali su poglede koje je imala saosnivač Adventističke crkve, Elen Vajt, o prikladnosti žena da služe u razlim položajima službe.

Podstičući odbor da odbace modele muškog autoriteta i poglavarstva koji su nastali u post-apostolskom hrišćanstvu, Darijus Jankijevič, predsedavajući odeljenja fakulteta Teologije i hrišćanske filozofije, tvrdio je da „ako išta drugo osim posvećenosti Hristu i Njegovoj crkvi, duhovne darovitosti i zrelosti odlučuje ko je prikladan za razne funkcije u crkvi, onda, bilo da to nameravamo ili ne, mi stvaramo elitističku zajednicu.“

Edvin Rejnolds, naučnik na području Novog zaveta sa Južnog adventističkog univerziteta, naglasio je veoma drugačiji pogled o tome kako autoritet treba da funkcioniše u crkvi. „Izgleda da je Autoritet duhovnog poglavarstva i poučavanja stečen u ulozi apostola i starešina u Novom zavetu“, tvrdi njegova prezentacija. „Ove uloge ne bi bile prikladne za žene pod principom pokornosti muškom poglavarstvu.“

Tereza Riv, profesor Novog zaveta na fakultetu u Berajen Springsu u Mičigenu i jedna od nekoliko žena prezentera, došla je do suprotnog zaključka: „Novozavetni običaj rukopoloženja kao formalnog postavljanja i odobrenja pojedinca za neku ulogu službe ne postavlja nikakvu prepreku za rukopoloženje prikladno kvalifikovanih žena da služe kao pastori.“

Denis Fortin, istoričar crkve, ponudio je detaljan pregled perspektive Elen Vajt o službi žena u crkvi. „Elen Vajt je razumela rukopoloženje kao uredbu za službu u crkvi kako bi se opunomoćili ljudi u različitim vrstama službe i odgovornosti i kako bi se od Boga tražio blagoslov za njihovu službu. Ne postoji nikakav nagoveštaj u njenim spisima da obred rukopoloženja treba da se ograniči samo na muškarce ili da treba da se koristi u uspostavljanju neke vrste crkvene hijerarhije. Ona je snažno ohrabrivala ulogu žena u svim oblicima službe.“

Predsednik Generalne konferencije pastor Ted N. C. Vilson, po položaju član odbora, komentarisao je o učtivosti koja je vladala tokom čitavog događaja: „Sveti Duh je obezbedio okruženje za vreme trajanja odbora za atmosferu poštovanja i učtivosti u kojoj se proučavalo ono što Biblija i Duh proroštva govore o ovoj temi,“ rekao je Adventist Rivjuu, tražeći od vernika da se „mole za sve one koji su uključeni dok teže da slede Božje vođstvo.“

Članovi TOSC-a ponovo će se sastati u januaru 2014. na petodnevnoj sesiji kako bi vrednovali predstavljene radove i postavili put u daljem procesu proučavanja. Odbor će takođe primiti izveštaje od svake od crkvenih 13 divizija, u kojima Biblijski istraživački odbori trenutno proučavaju temu na regionalnom nivou.

The post Različite tačke gledišta povodom pitanja rukopoloženja žena first appeared on Hrišćanska adventistička crkva.

Svetsko vođstvo Adventističke crkve uputilo je veoma neobičan „apel za jedinstvo“ regionalnim administrativnim jedinicama crkve, koje su preduzele ili razmišljaju o preduzimanju nezavisne akcije u vezi sa rukopoloženjem žena u propovedničkoj službi. Zahtev dolazi u izjavi koja je objavljena 29. juna kao reakcija na akciju u nekoliko unija, uključujući i dve u Severnoj Americi.

Unije, ključni ustavni elementi crkvene Generalne konferencije, pokazale su ili spremnost da rukopolože žene ili da preduzmu nezavisne akcije koje bi dozvolile takvo rukopoloženje na njihovoj teritoriji. U sadašnje vreme Adventistička crkva ne rukopolaže žene za propovedničku službu posle glasanja na zasedanjima Generalne konferencije 1990. i 1995. godine.

Apel je pripremljen i jednoglasno prihvaćen od strane službenika Generalne konferencije, grupe od 40 starijih vođa crkve, uključujući 13 predsednika divizija koji služe kao potpredsednici Generalne konferencije. Apel počinje zapažanjem nedavnih lokalnih akcija ili predloga, kao i podsećanjem da je čitava tema o rukopoloženju trenutno predmet istraživanja celokupne adventističke porodice u svetu, a rezultate treba očekivati 2014. godine. Kada se bude video rezultat, Izvršni odbor Generalne konferencije, telo s najvećim autoritetom između petogodišnjih internacionalnih zasednja crkve, doneće odluku da li da preporuči razmatranje teme rukopoloženja prilikom 60. zasedanja Generalne konferencije u San Antoniju u Teksasu u julu 2015. godine.

Vođe su ukazale na zajednički pristup ključnim odlukama koji je karakterisao praksu Adventističke crkve od samog početka organizacije. „Suština jedinstva u Adventističkoj crkvi je međusobna posvećenost svih njenih organizacija kolektivnom donošenju odluka u temama koje utiču na čitavu porodicu, i prihvatanje tih odluka kao autoriteta Crkve. Bilo kakva drugačija akcija neke od unija predstavlja odbacivanje ove ključne vrednosti života veroispovesti.“

Istovremeno, u apelu piše: „Službenici Generalne konferencije dočekuju s dobrodošlicom i pozivaju unije da učestvuju u globalnom istraživanju rukopoloženja. Ovo istraživanje biće najšire i najtemeljnije istraživanje koje je Crkva preduzela o ovoj temi. Ranije su komisije obavljale ovakva istraživanja. Ovo je prvi put da proučavanje propovedničkog rukopoloženja uključuje čitavu Crkvu kroz 13 divizija.“

Vođe priznaju da je pitanje rukopoloženja žena tema koja duboko brine mnoge u pokretu: „Shvatamo da postoje veoma različita ubeđenja u odnosu na propovedničko rukopoloženje žena u našoj globalnoj porodici. Takođe shvatamo da prolazak vremena bez zadovoljavajućeg rezultata izaziva tenzije po ovom pitanju koje mogu da izazovu frustraciju i eroziju poverenja, i da je potrebno da se na vreme pronađe rešenje koje će sve zadovoljiti.“

Ipak, vođe svetske Adventističke crkve kažu da „usrdno apeluju“ na unije da:

1. Rade u skladu sa odlukama crkve u svetu;

2. Izbegavaju bilo kakvu nezavisnu akciju koja je suprotna odlukama globalnog crkvenog tela iz 1990. i 1995.

3. Prenesu svojim upravnim odborima šta znači nezavisna akcija za zdravlje šire veroispovesti;

4. Aktivno se upuste u pokretanje globalne diskusije o praksi rukopoloženja.

Od 31. decembra 2010. godine Adventistička crkva ima 60 unija sa konferencijskim statusom i 59 unija sa misijskim statusom. Organizovana kao Generalna konferencija 1863. godine, Adventistička crkva ima 17 miliona krštenih vernika i aktivna je u 209 zemalja i teritorija širom sveta. Procenjuje se da svake sedmice oko 30 miliona ljudi dolazi na bogosluženja u adventističke crkve.

The post Vođstvo Generalne konferencije zahteva red povodom pitanja rukopoloženja first appeared on Hrišćanska adventistička crkva.