Polazeći od različitosti dva ljudska roda, jedinstvenost braka na poseban način oslikava jedinstvo u raznolikosti božanskog Trojstva. Celo Sveto pismo uzdiže heteroseksualno sjedinjenje u braku kao simbol veze između Boga i ljudskog roda. Brak je ljudski svedok Božje samopožrtvovne ljubavi i saveza s Njegovim narodom. Skladna povezanost muškarca i žene u braku predstavlja mikrokosmos društvene zajednice koja je odavno smatrana najvažnijim sastojkom stabilnog društva. Osim toga, seksualnost u braku za Stvoritelja nije imala samo svrhu sjedinjenja, već i da osigura rađanje i trajnost ljudske porodice. U skladu s božanskom namerom prokreacija potiče iz istog procesa, a i povezana je s njim; u njemu suprug i supruga mogu naći radost, zadovoljstvo i fizičku celovitost. Mužu i ženi se može poveriti dete upravo zato što su, zahvaljujući ljubavi, u dubokoj seksualnoj vezi mogli upoznati jedno drugo. Njihovo dete je živo utelovljenje njihovog jedinstva. Dete koje raste uživa u atmosferi bračne ljubavi i jedinstva u kojoj je začeto i uživa blagodat odnosa sa svakim od prirodnih roditelja.

Monogamna zajednica čoveka i žene u braku potvrđena je kao božanski određen temelj porodice i društvenog života i jedino moralno odgovarajuće mesto za polne i s njima povezane seksualne intimnosti. Međutim, ustanova braka nije Božji jedini plan za zadovoljavanje čovekovih potreba za društvom i za sticanje porodičnog iskustva. U ovaj božanski plan ulaze i samci i samice te njihovo uzajamno prijateljstvo. Oba biblijska zaveta pridaju važnost druženju i podršci prijatelja. Zajedništvo Crkve, Božje porodice, dostupno je svima bez obzira na bračno stanje. Međutim, Sveto pismo jasno određuje granicu, društveno i seksualno, između takvih prijateljskih odnosa i braka.

Crkva se bez dvoumljenja priklanja ovom biblijskom gledištu o braku, verujući da svako snižavanje ovog uzvišenog gledišta znači snižavanje i nebeskog ideala. Budući da je greh izopačio brak, treba obnoviti čistotu i lepotu braka kakvog ga je Bog zamislio. Ako cene Hristovo otkupiteljsko delo i delovanje Njegovog Duha u ljudskim srcima, muškarac i žena koji su svoj život udružili u bračnom zavetu, mogu obnoviti prvobitnu svrhu braka i doživeti njegovu lepotu i celovitost.

Ovu je izjavu odobrio i prihvatio Administrativni odbor Generalne konferencije Hrišćanske adventističke crkve 23. aprila 1996. godine.

The post Potvrda braka first appeared on Hrišćanska adventistička crkva.

Adventisti veruju da polni odnosi spadaju samo u brak muškarca i žene. Tako je to Bog odredio pri stvaranju. Sveto pismo objavljuje: „Zato će ostaviti čovek oca svojega i mater svoju, i prilepiće se k ženi svojoj, i biće dvoje jedno telo.“ (1.Mojsijeva 2,24) Celo Sveto pismo potvrđuje ovaj primer heteroseksualnosti. Biblija ne odobrava homoseksualno ponašanje ni odnos. Polni čin izvan kruga heteroseksualnog braka je zabranjen (3.Mojsijeva 20,7-21; Rim. 1,24-27; 1. Kor. 6,9-11). Isus Hristos je potvrdio božansku nameru pri stvaranju: „A On odgovarajući reče im: niste li čitali da je onaj koji je u početku stvorio čovjeka muža i ženu stvorio ih? I reče: zato ostaviće čovjek oca svojega i mater, i prilepiće se k ženi svojoj i biće dvoje jedno tijelo. Tako nisu više dvoje, nego jedno tijelo; a što je Bog sastavio čovjek da ne rastavlja“ (Matej 19,4-6) Zbog toga se adventisti protive homoseksualnim postupcima i odnosima.

Adventisti nastoje da slede Isusova uputstva i primer. On je isticao dostojanstvo svih ljudskih bića; pokazao je saučešće prema osobama i porodicama koje su patile od posledica greha. Pokazao je da Mu je bilo stalo do onih koji su se borili sa nemaštinom i upućivao im je reči utehe; pokazivao je svoju ljubav prema grešnicima ali je jasno isticao učenja o grešnim postupcima.

Ova je izjava prihvaćena na godišnjem zasedanju Izvršnog odbora Generalne konferencije 3. oktobra 1999. godine u Silver Springsu, u saveznoj državi Merilend, u SAD-u.

The post Izjava o stavu prema homoseksualnosti first appeared on Hrišćanska adventistička crkva.